31 augustus

En weer lekker in de branding gevaren bij Ter Heijde.

Vanavond was ik er met Arjan en Harry. We hadden om 19:00 afgesproken. Bij aankomst over de trap zagen we direct dat het dik en rommelig was met een lekkere schuimkraag vlakbij het strand. Een branding om lekker tegen in te vechten.

[googlevideo]http://video.google.nl/videoplay?docid=3700065492150436859[/googlevideo]
Impressie van de branding

Helaas ging ik weer eens twee keer zwemmen, de eerste keer totaal onnodig direct na het uitvaren. Toen ik weer boven water kwam hoor de ik ineens mijn naam, “Lex !”. Ik dacht wie is die vent en het was Waveman ! Jan (waveman) uit Belgie samen met één van z’n surfboys. Hij staat dit weekend op de camping bij Monster om van onze Hollandse branding te genieten.

Arson, surfboy, waveman en waizfisz

De tweede keer was een Megatrash, ik kreeg zeker een halve liter water naar binnen, probeerde nog niet eens meer te eskimoteren.

Arson

Al met al een lekker vermoeiende avond die we tot na zonsondergang ten volle benut hebben. Morgen weer een dag, dan assiseren bij de zwemwedstrijd van de reddingsbrigade.

Omstandigheden :

Plaats : Ter Heijde
Tijd : 19:00 – 20:30
Golfhoogte 1,35 -2,00 meter uit Noordwest
Golfperiode 6 seconden
Deining +/- 4-5 centimeter
Getij = Afgaand LW 22:42  -83 Cm
Water temperatuur 18,5 Graden Celsius
Windkracht 4 Westnoordwest
Lucht temperatuur 18 Graden Celsius

31 augustus 2007

En weer lekker in de branding gevaren bij Ter Heijde.

Vanavond was ik er met Arjan en Harry. We hadden om 19:00 afgesproken. Bij aankomst over de trap zagen we direct dat het dik en rommelig was met een lekkere schuimkraag vlakbij het strand. Een branding om lekker tegen in te vechten.

[googlevideo]http://video.google.nl/videoplay?docid=3700065492150436859[/googlevideo]
Impressie van de branding

Helaas ging ik weer eens twee keer zwemmen, de eerste keer totaal onnodig direct na het uitvaren. Toen ik weer boven water kwam hoor de ik ineens mijn naam, “Lex !”. Ik dacht wie is die vent en het was Waveman ! Jan (waveman) uit Belgie samen met één van z’n surfboys. Hij staat dit weekend op de camping bij Monster om van onze Hollandse branding te genieten.

Arson, surfboy, waveman en waizfisz

De tweede keer was een Megatrash, ik kreeg zeker een halve liter water naar binnen, probeerde nog niet eens meer te eskimoteren.

Arson

Al met al een lekker vermoeiende avond die we tot na zonsondergang ten volle benut hebben. Morgen weer een dag, dan assiseren bij de zwemwedstrijd van de reddingsbrigade.

Omstandigheden :

Plaats : Ter Heijde
Tijd : 19:00 – 20:30
Golfhoogte 1,35 -2,00 meter uit Noordwest
Golfperiode 6 seconden
Deining +/- 4-5 centimeter
Getij = Afgaand LW 22:42  -83 Cm
Water temperatuur 18,5 Graden Celsius
Windkracht 4 Westnoordwest
Lucht temperatuur 18 Graden Celsius

Matig

Matig brandinkje vanavond, maar toch even gegaan. Speciaal op verzoek van Bert al om zes uur omdat Wil vroeg weg moest dus heel snel eten en direct naar Ter Heijde.

Gelukkig was er wat deining en liep er aan de rechterkant van het strandhoofd af en toe een lekker lijntje van een klein metertje binnen, met afgaand water werd dat iets beter en kwam ook af en toe aan de linkerkant wat leuks. Vooral precies op de kop van het strandhoofd werd af en toe een golf mooi hoog opgestuwd.

Het water was heerlijk warm en de wind licht tot matig uit het Noorden. Een heerlijke avond op het water. Aan het eind heb ik nog even in de nieuwe kayak van Arjan gevaren en dat was niet verkeerd ! Hij dreef in ieder geval lekker hoog op het water.

Vanaf vrijdag zit er meer aan te komen. Dan trekt de wind aan uit westelijke richting en gaat de golfhoogte naar 150cm+ Dit blijft zo tot in ieder geval maandag voor zover nu al te zeggen is. MagicSeaWeed geeft voor zowel vrijdagochtend en maandag twee sterren.

Aanstaande zaterdag ben ik in ieder geval bij Ter Heijde aan het einde van de middag met nog wat leden van de vier winden om te assisteren bij de zwemwedstrijd van de Monsterse reddingsbrigade. Zo’n 35 deelnemers gaan dan vanaf ’s-Gravenzande 4,5 kilometer downstream naar Ter Heijde zwemmen.

Omstandigheden :

Plaats : Ter Heijde
Tijd : 18:00 – 20:00
Golfhoogte 0,80 -1,50 meter uit Noord
Golfperiode 4-5 seconden
Swell +/- 10 centimeter
Getij = Afgaand LW 20:50  -70 Cm
Water temperatuur 18,5 Graden Celsius
Windkracht 3-4 Noord
Lucht temperatuur 16-19 Graden Celsius

Marokko deel 1, de aankomst.

Naar : deel 2, naar Saïdia.
Naar : deel 3, Het vrouwenfeest.
Naar : deel 4, het bruiloftsfeest.

Oujda in Marokko is een oude stad in het oosten van het land vlak tegen de Algerijnse grens zo’n 65 kilometer van de populaire badplaats Saïdia, veel Marokkanen hebben daar een tweede huis. Mensen uit de grote steden Berkane en Oujda brengen daar hun vakanties door.

Westerse toeristen zijn in Saïdia op één hand te tellen, evenals in Oujda, die hebben er gewoon “niks” te zoeken. Toch is het buitengewoon interessant om er eens een kijkje te gaan nemen, ik was er samen met Ineke de afgelopen week omdat we uitgenodigd waren voor een trouwfeest.

De stad Oujda is, omdat het niet toeristisch is, nog volledig authentiek. Wel iets beïnvloed door het westen is de stad een mengeling van onze nieuwe en Marokko’s oude tijd. Op straat zie je karren getrokken door ezels, en auto’s kriskras door elkaar, verkeersregels lijken er niet te bestaan. De toeter is het belangrijkste instrument van de vele auto’s die de stad doorkruizen. Vrouwen lopen er met of zonder hoofddoek, het kan allemaal ondanks het feit dat het een echte Marokkaanse stad is.

[simage=56,512,n,left]

Straatbeeld in Oujda

Wat mij opviel toen we vanaf de middellandse zee bij Melilla het land binnenvlogen is dat elk stukje vlak land gecultiveerd is. Net als in Nederland zie je een duidelijke vakkenverdeling. Veel akkers zijn echter dor en bruin maar waar aanplant is, staat alles super netjes in rijen. Het lijkt of alles precies uitgemeten is.

Het vliegveld Angads van Oujda, dat 15 kilometer buiten de stad ligt, is maar klein. één landingsbaan en een klein maar fantastisch mooi aankomst- en vertrekgebouw. Wij waren slechts het enige vliegtuig op de gehele luchthaven. Als je dan uitstapt en om je heen kijkt zie je niks anders dan dorre vlaktes met in de verte wat heuvels en in het zuiden de stad. De rijen bij de paspoortcontrole zijn lang en duren schijnbaar eeuwig. Voor de controle vul je een kaart in die later vinger voor vinger ingevoerd wordt in een database. Echt lastig zijn ze niet maar een verblijfadres moet wel ingevuld worden, en die wisten we niet. Zonder problemen kwamen we echter toch langs de douane. Suf kijken en schouders ophalen werkt soms verbazend goed.

[simage=51,512,n,left]

Oujda Airport

En dan naar buiten. We worden afgehaald door ooms van Miloed. De temperatuur is lekker, niet gelijk zo’n klap in je gezicht maar zo rond de 30 graden met een fijn briesje en de weg naar Oujda vanaf het vliegveld is goed. Deze is pas helemaal nieuw aangelegd op bevel van de nieuwe koning, tot in Saïdia.

Heel snel rij je dan de stad in met z’n kakofonie van toeters en ratelende brommertjes. Op elke hoek van de straat verkopen mensen wel iets. Politieagenten regelen het verkeer en overal steken mensen over. De gebouwen zijn somber maar soms staat er een mooi huis of bouwwerk tussen. Het is heet in de stad en de ramen zijn klein. Gelukkig woont de familie van Miloed aan de rand dus we zijn er snel, één voordeur tussen de vele deuren is de ingang van hun huis.

[simage=52,512,n,left]

Jongetje in Oujda

De gehele familie lijkt er wel te zijn. Ze hebben de zoon van Miloud en Elvira nog nooit in het echt gezien dus het ventje gaat van hand tot hand en wordt zowat dood geknuffeld, hij vind het allemaal prima. De vrouwen zoenen elkaar vier keer en we worden super gastvrij naar binnen gevraagd. Daar is het nog drukker. Het huis bestaat uit een vierkant met in het midden een open plaats met slechts een golfplaten dak erboven. Er omheen liggen 4 kamertjes en een keukentje en er is een trap naar boven die naar het dakterras leidt. De vloeren en muren zijn bedekt met kleurige tegels. In één van die kamertjes woont Yahya, de 104 jarige overgrootvader van de familie. Z’n leeftijd staat niet precies vast maar hij trouwde in 1920. Af en toe komt hij tevoorschijn om naar het toilet te gaan en iets te eten van de tafel te pakken. Hij wordt door z’n familie thuis verzorgd.

Eten …. Je verwacht het al als je leest hoe gastvrij de meeste culturen in tegenstelling tot de onze zijn maar afgelopen week hebben we het ervaren. Eten is één van de belangrijkste activiteiten van de dag. Gezamenlijk rond een tafel eet je van één schaal gevuld met vlees of couscous. Met de hand of een stuk brood pluk je af en toe een stukje vlees af of schep je couscous met een lepel en soep. Brood wordt overal bij gegeten. Voordat er gegeten wordt moeten wel eerst de handen gewassen worden. Speciaal hiervoor gaat er een ketel met water rond en een speciale opvangschaal waarboven je dat doet.

We eten die middag kip met brood bij de familie en ’s-avonds couscous. Later gaan we naar het Ibis hotel in de stad om daar te overnachten om de volgende dag naar Saïdia te gaan.

Naar : deel 2, naar Saïdia.
Een selectie van de foto’s.

[print_link]

Marokko deel 2, naar Saïdia

Naar deel 1

In het Ibis hotel slapen we heerlijk één nachtje nadat we de dag ervoor volgestopt zijn met kip en couscous. Lekker ontbijten buiten op het terras vlakbij het zwembad met heerlijke broodjes en een bakje koffie.

Het plan is om in de loop van de ochtend twee huurauto’s te gaan halen, maar al snel blijkt dat een auto huren niet echt simpel is in Oujda. Als je door de stad heen rijdt zie je overal wel verhuurbedrijven, van hertz tot kamal auto rent, noem het maar op. Het wordt steeds later en overal worden we afgescheept. Miloud heeft drie weken van te voren al twee auto’s besproken maar die blijken er niet te zijn. En waar hij ook vraagt, nergens is meer iets te huur. Ja om drie uur hebben we een auto zeggen ze dan, en als je komt wordt dat later of morgenochtend. Tijd is geen issue in Marokko, iedereen heeft er genoeg van.

[simage=53,512,n,left]
Straat in Oujda

Uiteindelijk bemachtigen we aan het einde van de middag één auto, een witte Dacia Logan met ruim 90.000 kilometer op de teller. We rijden ermee naar Miloud z’n ouders huis en maken ons klaar om te vertrekken naar Saïdia, daar hebben we een huis gehuurd. Mohammed, een goede vriend van Miloud rijdt met ons mee want we zijn totaal met 7 personen. Met de bus van Miloed’s “Nederlandse” oom worden de koffers vervoerd.

Eindelijk op weg naar de kust dus, over de splinternieuwe snelweg. Steeds als je een dorp binnen rijdt is er politie controle. Spijkermatten liggen langs de kant van de weg gereed om voor je auto getrokken te worden als dat nodig is. Gelukkig mogen we steeds door rijden. Die controle is er omdat we vlak bij de Algerijnse grens zitten, er wordt veel gesmokkeld. Langs de snelweg zie je overal brommertjes staan met mensen die illegale brandstof verkopen, gesmokkeld uit Algerije.

Onderweg komen we door het dorp Beni-Drar waar overal langs de weg BBQ’s staan die verschrikkelijk roken, het BBQ-dorp noemen we het steeds als we er weer doorheen rijden. Mensen die terugkomen van een dagje strand stoppen hier om wat te eten en te drinken.

En dan Saïdia, het vakantieparadijs voor de Marokkanen aan de noordkust van het land. Een gigantische boulevard waar ’s-avonds en ’s-nachts mensenmassa’s flaneren die de warmte van overdag ontvluchten alhoewel de stranden bomvol liggen. Wij hebben een huis in een gedeeltje van de stad waar nog volop gebouwd wordt. Het is een ruim huis met vier slaapkamers en een ruime woonkamer, we slapen op matjes. Ook hebben we een ruime maar simpele keuken. Er is Godzijdank een Europees toilet. De douche heeft alleen koud water maar da’s niet zo’n probleem, het water is eerder lauw te noemen. Legionella bestaat vast niet in Marokko.

[simage=55,512,n,left]
Straat in Saïdia

De straten rondom ons gehuurde huis zijn niet verhard en rommelig, overal ligt op braakliggende kavels vuilnis opgestapeld. Doodzonde want de huizen die gereed zijn zien er vaak schitterend en sprookjesachtig uit met torentjes en met, door smeedijzer versierde balkons. Als de zon ondergaat zwerven er honderden katten die de rommel doorzoeken.

Maar als we aankomen de eerste dag in Saïdia is het al laat in de middag en we wandelen wat. We kijken wat rond en zoeken een terrasje op waar we een biertje kunnen drinken, die zijn er bijna niet ! We vinden er één en bestellen drie biertjes maar als de ober het komt brengen ziet hij dat Miloud Marokkaans is en die krijgt het dus niet. Hij wordt er zelfs een beetje boos over. Een paar keer nog kijkt ie uit een zijraam om te checken of er niet stiekem een slok genomen wordt.

[simage=54,512,n,left]
De markt van Saïdia

De volgende ochtend gaan we naar de markt om inkopen te doen. Groenten en fruit en vis en vlees voor de BBQ. En wat we dan zien is echt ongelofelijk voor ons. In een vierkant staan kraampjes koopwaar met kleding, fruit en vlees met in het midden een soort mini vuilnisbelt waar een vuur smeult. Het stikt er en de rook is misselijkmakend als je er langs loopt maar vrolijk wordt er handel gedreven. Iets verderop wordt vis verkocht en we besluiten sardines te kopen. Als we teruglopen zien we een kraampje met geitenkoppen en geitenpens, ook niet echt smakelijk om naar te kijken en te ruiken.

De dagen erna gaan we een aantal keer naar het strand en daar is niks mis mee. Mooie bedjes en parasols en het water is heerlijk warm. Saïdia is best een leuke badplaats maar voor westerse toeristen is het toch wel even wennen.

[simage=57,512,n,left]
Het strand van Saïdia

Als we de laatste avond weer buiten BBQ-en komt er een jongetje om eten vragen. We geven hem kip, brood en sardines.

Naar : deel 3, Het vrouwenfeest.
Een selectie van de foto’s.

[print_link]